รีวิวอัลบั้ม Joji - Piss In The Wild ฟอร์มตกเล็กน้อย แต่ยังกลับมาได้

ในยุค 2020s ปฏิเสธมิได้ว่า Joji อยู่ในจุดสูงสุดของ R&B สายหม่นซึม ด้วยเสียงร้องสไตล์ sad boy ผสานกับโปรดักชันแบบ lo-fi ทำให้เพลงของ Joji กลายเป็นตัวแทนคนยุคนี้ที่ต้องเผชิญกับความโศกเศร้า หลงทาง และการที่ไม่สามารถมูฟออนจากอดีตได้

อัลบั้ม Piss In The Wind ยังคงสะท้อน signature และตัวตนของเขาได้อย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นการใช้เสียงเปียโนและเสียงร้องที่เปี่ยมอารมณ์ใน "Past Won't Leave My Bed" หรือการใช้บีทเร็วตัดกับเสียงร้องช้าๆ ขัดแย้งแต่ไปกันได้ใน "Last of a Dying Breed" ที่ชวนให้นึกถึงเพลงก่อนๆ อย่าง "Gimme Love"

จุดที่ค่อนข้างเซอร์ไพรส์และมีความแตกต่างจากผลงานชุดก่อนๆ คือการทำบีทให้เสียงแตกพร่า ฟังดูพังๆ อย่างจงใจ ใน "PIXELATED KISSES" หรือ "LOVE YOU LESS" ที่ล้อตามอัลบั้ม Loveless ของวงชูเกซในตำนาน My Bloody Valentine

แต่หากมองในภาพรวมของอัลบั้ม รู้สึกค่อนข้างผิดหวัง ถึงแม้จะมีเพลงมากถึง 21 เพลง แต่เพลงส่วนใหญ่ค่อนข้างสั้น เหมือนเป็นก้อนไอเดียที่กระจัดกระจาย ขาดการเชื่อมเพลงแบบที่เขาชอบทำ แพทเทิร์นค่อนข้างตายตัวและเดาทางได้

ถ้าฟังเป็นเพลงๆ ท้าเลยว่าจิ้มเพลงไหนก็เพราะ ส่วนตัวชอบ "Sojourn" กับ "Tarmac" แต่อันดับหนึ่งต้องยกให้ "Past Won't Leave My Bed" ที่เป็นพระเอกของอัลบั้ม ด้วยสูตรสำเร็จที่ผสานเสียงเปียโนและเสียงร้อง R&B ที่ Joji ทำออกมาได้สมบูรณ์แบบเสมอ

เพลงแนะนำ
1. Past Won't Leave My Bed
2. Sojorn
3. Tarmac
4. DYKILY
5. Rose Colored

คะแนน: 3.5/5
รีวิวโดย: เสพย์สากล