รีวิวอัลบั้ม Kiss All the Time. Disco, Occasionally ป็อปที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร

หลังจากที่ Harry Styles ปล่อยซิงเกิลแรก "Aperture" พร้อมเผยชื่ออัลบั้ม Kiss All the Time. Disco, Occasionally หลายคนก็เริ่มคาดเดาว่าเขาจะหันมาทางดนตรีแดนซ์และดิสโก้

ยิ่งเขาบินไปซุ่มทำอัลบั้มอยู่ที่เบอร์ลิน เมืองที่มี techno scene จัดจ้านที่สุด และเห็นจากการที่เลือกซิงเกิลแรกที่ยาวกว่า 5 นาที พร้อมอิทธิพลดนตรีของ LCD Soundsystem ถือเป็นตัวเลือกที่กล้าไม่น้อย

หลังจากฟังครบทุกเพลง อัลบั้มไม่ได้ได้ฉีกไปทางนั้น มันลงตัวในฐานะอัลบั้มป็อปที่มีความคราฟต์ จุดเด่นคือชั้นเชิงดนตรีที่พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ บวกกับการเรียบเรียงและการจัดวางเครื่องดนตรีที่ละมุนหู ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาทำได้ดีมากๆ แบบที่เราสัมผัสมาแล้วในยุค Harry's House

ขณะที่คีย์เวิร์ดดิสโก้ไม่ใช่ดนตรีแกนหลักของอัลบั้ม แต่เป็นเพียงหนึ่งในส่วนผสมของดนตรีที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นจังหวะกลอง experimental ใน "Season 2 Weight Loss" ที่ได้ Tom Skinner มือกลองจาก The Smile หรือความฟังกี้แบบวง INXS ในเพลง "Dance No More"

เพลงเร็วอัลบั้มนี้ทำออกมาได้สนุก โดยเฉพาะ "Ready, Steady, Go!" แต่ที่ชอบที่สุดเป็นเพลงช้า "Coming Up Roses" ที่ใช้วงออร์เคสตราถึง 39 ชิ้น ยกให้เป็นไฮไลต์ที่ไม่อยากให้พลาดสำหรับอัลบั้มนี้

หาก Harry's House มี "As It Was", Fine Line มี "Watermelon Sugar" และอัลบั้มแรกมี "Sign of the Times" ถ้ามองเขาในฐานะป็อปสตาร์ที่ต้องมีเพลงระดับซูเปอร์ฮิตทุกชุด ต้องยอมรับว่าอัลบั้มนี้ยังไม่มีเพลงใน tier เดียวกัน

Kiss All the Time. Disco, Occasionally น่าชื่นชมในแง่ความ artistic ที่ไม่สุดโต่งจนเกินไป และพิสูจน์ว่า Harry Styles ยังมีของ ในฐานะศิลปินป็อปที่มีอิสระพอที่จะทำในสิ่งที่อยากทำ

เพลงแนะนำ
1. Coming Up Roses
2. The Waiting Game
3. Ready, Steady Go!

คะแนน: 4/5
รีวิวโดย: เสพย์สากล