Dream Theater คอนเสิร์ตรวมตัวเทพ และการกลับมาของ Mike Portnoy

นอกจากคอนเสิร์ตครั้งนี้จะเป็นทัวร์เฉลิมฉลอง 40 ปีของ Dream Theater วงที่รวมเทพเจ้าแต่ละเครื่องดนตรีมาไว้ในวงเดียวกัน ไฮไลต์สำคัญที่สุดคือการได้เห็น Mike Portnoy กลับมานั่งหลังชุดกลองอีกครั้ง

ไม่มีใครสงสัยในฝีมือของ Mike Mangini แต่ต้องยอมรับว่า Mike Portnoy คือภาพที่ติดอยู่กับวงแบบหลุดไม่ออก การคัมแบ็กของเขาจึงไม่ต่างจากตอนที่ John Frusciante กลับสู่ Red Hot Chili Peppers และนั่นคือเหตุผลสำคัญที่หลายคนต้องไปอยู่ในคอนเสิร์ตนี้ให้ได้

คอนเสิร์ตของ Dream Theater ไม่ค่อยเหมือนคอนเสิร์ตร็อกหรือเมทัลทั่วไป มันเต็มไปด้วยการเปลี่ยนจังหวะที่ซับซ้อน ลูกรับลูกส่งที่แม่นยำ และการปลดปล่อยศักยภาพเหนือมนุษย์ของสมาชิกแต่ละคน สำหรับแฟนเพลง การโยกตัวตามจังหวะแทบเป็นไปไม่ได้เลย เพราะคุณจะหลงทางในเขาวงกตดนตรีของพวกเขา

เพลงที่โยกตัวตามได้จริงๆ คงเป็น "As I Am" ที่โน้มเอียงไปทางฮาร์ดร็อกมากกว่าโปรเกรสซีพ ทุกคนพร้อมใจกระโดดตั้งแต่ช่วงอินโทร และในท่อนโซโลของ John Petrucci ที่เคยดูผ่านยูทูบ (Live at Budokan) มาตั้งแต่สมัยเรียน พอได้เห็นสดๆ ก็ขนลุก ออร่าของเขาเจิดจรัสดุจนักรบไวกิ้งที่ถือกีตาร์เป็นอาวุธ

หลังจากเพลงนี้มีช่วงพัก 15 นาทีก่อนเปิดองก์ 2 ซึ่งจำเป็นมากเพราะในองก์ถัดมาพวกเขาจะเล่น "Octavarium" เพลงที่ยาวกว่า 24 นาที สำหรับแฟน Progressive Rock อาจเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับผมถือเป็นประสบการณ์ที่เปิดโลก เพราะก่อนหน้านี้เพลงที่ยาวที่สุดที่เคยฟังในคอนเสิร์ตร็อกคือ "Coma" ของ Guns N' Roses เท่านั้น มาเจอเพลงนี้ไปทั้งยาวทั้งซับซ้อนเกือบหาทางกลับบ้านไม่ถูก

การกลับมาของ Dream Theater ครั้งนี้จึงไม่ใช่แค่คอนเสิร์ตที่ยอดเยี่ยม แต่เป็นโมเมนต์สำคัญที่ได้เห็นไลน์อัพ OG ในแบบที่สมบูรณ์ที่สุด สมกับเป็น Bucket List ของคอนเสิร์ตสาย Progressive แม้จะไม่ได้โยกตัวตามจังหวะเหมือนคอนเสิร์ตร็อกเมทัล แค่เพียงได้จ้องมองพวกเขาทั้ง 5 คนบนเวที ก็รู้สึกได้ว่าโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วขณะ

Dream Theater Live In Bangkok 2026
18 February 2026
Idea Live (Bravo BKK)